Rooms Katholieke Kerken

St. Michaelkerk, Harlingen

Ziehier de Sint Michaelkerk in Harlingen. Het is een erg mooie kerk. Ik was aangenaam verrast dat hij open was. Een wereld van verschil met de gemiddelde protestantse kerk.

Gereformeerde kerken in Nederland waren in mijn jeugd ongelofelijk saai. Dat was met opzet. Alle aandacht moest uitgaan naar de preek, er mocht niets zijn dat de aandacht daarvan kon afleiden. Geen bloemetje, geen schilderijtje, geen mooi venstertje, niets. Als kind werd je dan ook een genie in het vinden van dingetjes die je aandacht konden afleiden. Zo bleek het papier waarin pepermuntjes verpakt waren uitstekend friemel geschikt. Het zilverpapier plakte perfect op de kerkbank, maar ook op het papier in de Bijbel. Met kleine stukjes papier kon je eindeloos friemelen. De preek, daar luisterde ik niet naar, de andere jeugd ook niet, dat ging over ons heen. Omdat ‘onze kerk’ een eigen school had, werd dat gemis wel goed gemaakt. Behalve het verplichte onderwijs (dat was zonder meer goed) werd er extra aandacht gegeven aan Bijbelverhalen, kerkgeschiedenis, waarom onze kerk de enige ware was. Kortom, we werden goed gekneed in de ware leer. Een kerk die bijzondere aandacht kreeg was de Rooms Katholieke kerk. Die zat absoluut helemaal fout, de details laat ik hier achterwege. We hadden een serie schoolplaten voor geschiedenisles. Eén  daarvan was een afbeelding van 'flagellanten', monniken die zichzelf als boetedoening met de zweep sloegen. Wat hebben we gelachen om die achterlijke Katholieken! 

Met het ouder worden leerde ik ook de beperkingen in ‘eigen kring‘ zien, dat was uiteindelijk ook de reden dat ik deze kerk verlaten heb. Maar niet kerkelijk is ook niet ideaal, voor mij niet in ieder geval. Ik kreeg contact met een katholieke priester en zat voor het eerst in een katholieke kerk. 

Het was er stil. Het rook een beetje zoals een kerk hoort te ruiken. De Gebrandschilderde ramen met bekende thema’s, beelden en bogen. Vrijwel alle thematiek herkende ik uit mijn gereformeerde opvoeding. Vanaf die tijd ben ik een gretig bezoeker van katholieke kerken geworden. Ze zijn stil, nodigen uit tot meditatie... en zijn in Nederland vrijwel altijd op slot en door de week mag je er niet naar binnen! Net als alle andere kerken! In protestantse kerken is in de meeste gevallen sowieso niets te zien, dus daar kan ik het mij voorstellen, zie ook de intro van dit schrijven. Maar waarom onthoudt men deze prachtige meditatieve ruimten aan de naar stilte hunkerende burger?

In Duitsland is zulks niet het geval. Alle katholieke kerken zijn de hele dag open. In grote steden en kleine dorpen. Er is wel verschil tussen de verschillende Katholieke kerken, namelijk:  hoe nieuwer ze zijn, hoe saaier ze worden. Niet zo saai als een gereformeerde kerk, maar toch.

Het verkillen van kerkgebouwen door de Reformatie is naar mijn mening een grote fout geweest. In een gewijde ruimte opent de geest zich en wordt ontvankelijk.

Dinsdag 31 oktober is het Reformationstag. In Aschendorf wordt dat herdacht met een oecumenische Gottesdienst in Aschendorf, in de Katholieke kerk. Toeval?