Opgegroeid in het noorden van Nederland, in de context van een tamelijk rechtzinnig gereformeerde kerk, kan ik mij niet herinneren dat men elkaar op Pasen begroette met “De Heer is waarlijk opgestaan!” Het werd wel vanaf de kansel geroepen, maar niet onderling. Hier is dat anders. Ik kwam de kerk binnen en werd vol vreugde begroet met “Der Herr ist auferstanden!” “Was sagen Sie?” “Der Herr is auferstanden!” “Ach so, ja, ich weiß…”. Ik ben dit duidelijk niet gewend. Gelukkig kwam het hierna tot een gesprek over minimale cultuur verschillen die vaak lastiger zijn dan de hele grote. Ik zal het onthouden voor het volgende jaar. Ik denk overigens dat dit meer een cultuurverschil tussen verschillende kerken is dan een NL-DE verschil.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten